Pokémon Ruby en Sapphire - Generatie 3 bestaat 20 jaar!

Twintig jaar geleden verschenen Pokémon Ruby en Pokémon Sapphire voor de Game Boy Advance. Deze serie introduceerde de derde generatie Pokémon, en de grafische kracht van de GBA zorgde ervoor dat ze er beter uitzagen dan ooit. Ik haal mijn kopie van Pokémon Sapphire uit de kast en stop hem in mijn Nintendo DS Lite. Hoe gaat het nu met mijn wezens?

Ik denk dat het zeker vijftien jaar geleden is dat ik Pokémon Sapphire voor het laatst heb gespeeld. Welke Pokémon had ik ook alweer, en was mijn Pokédex compleet? Doet de game het überhaupt nog? Ik stop de saffierblauwe cartridge in mijn DS Lite en zet hem aan. Het spel start, hoera! Maar de vreugde is van korte duur, want ik krijg te zien dat de interne batterij leeg is, waardoor tijd niet meer wordt bijgehouden. Gelukkig is de game nog gewoon te spelen, maar ik mis wat functies die bepaald worden door de klok. Mijn savegame is in ieder geval niet weg!

Tweehonderdentwee uur heb ik het spel gespeeld, en dat waren goede uren. Want naast dat ik in de tijd van Pokémon Sapphire op de middelbare school zat en uren de tijd had om te spelen, vind ik het ook een geweldige generatie. Als eerste natuurlijk vanwege de Pokémon zelf! Een aantal persoonlijke favorieten komen uit de derde generatie, zoals Gardevoir, Kyogre, Flygon en Walrein, om er maar een paar te noemen. En niet te vergeten internet-favoriet Mudkip! Eens even kijken, welk team had ik ook alweer? Ik zie dat ik een team heb van rond de level 80, met in de gelederen Rayquaza, Kyogre, Sceptile, Blaziken, Gardevoir en Metagross. Niet slecht! Ik besluit maar meteen eens de Elite Four opnieuw uit te dagen en dat gaat mijn team makkelijk af. Goed gedaan maatjes!

Een verschil van dag en nacht

Generatie III bracht nog zoveel meer nieuws. Ik was sowieso erg onder de indruk van de GBA, want graphics en kleuren die eerst alleen op de tv konden, had ik nu in mijn hand. De kleurige wereld van Ruby en Sapphire laat de basiskleuren van bijvoorbeeld Pokémon Crystal verbleken. De sprites zien er goed uit, en de regio Hoenn is een stuk bruisender. De toegevoegde weer-effecten zoals regen en zandstormen brachten de wereld nog meer tot leven en voegden een belangrijk spelelement toe.
Waar voorgangers Pokémon Gold en Silver een dag-en-nacht cyclus hadden, ontbrak dat wel in Ruby en Sapphire, en dat vond ik wel jammer. Gelukkig maakte het weer dat voor een deel goed. Ook leuk voor de variatie waren de Contests, schoonheidswedstrijden waar je je Pokémon van zijn beste kant moest laten zien. Maar de belangrijkste toevoeging waren de Double Battles, de 2-tegen-2 gevechten die een extra laag strategie toevoegden. Tot op de dag van vandaag zijn de gevechten in de Video Game Championship nog steeds Double Battles.

Maar ook Abilities en Natures werden geïntroduceerd in Ruby en Sapphire, en deze spelen in de huidige generatie nog steeds een belangrijke rol bij het samenstellen van je team. Een minder grote maar wel erg leuke toevoeging waren de Secret Bases, je eigen schuilplekje dat je kon inrichten met meubels, knuffels en tapijten. Ehm, waar was de mijne ook alweer? Vaag herinner ik me dat het aan een lange verticale route lag, en aangezien ik gesaved had in Fortree City besloot ik maar route 120 af te gaan. Dit komt me erg bekend voor, en alsof ik de game vorige week nog heb gespeeld fiets ik naar een plekje toe en ja hoor! Daar is mijn Secret Base, nog helemaal intact inclusief grote Rhydon-knuffel! De game sloeg ook de Secret Base op van vrienden waarmee je gelinkt had, dus ergens moet nog de basis van Rob zijn. Na even zoeken weet ik ook die te vinden, en Rob staat klaar voor een gevecht… of niet, want hij zegt “come back tomorrow”. Helaas is de klok van mijn spel dood doordat de interne batterij leeg is, dus ons gevecht komt er niet van.

Ik ving ze (bijna) allemaal!

Voordat ik het spel afsluit en weer terugzet op zijn plek in de kast, bekijk ik nog even mijn Pokédex. Was die compleet? Wat, niet? Ik zie een lege plek, en dat is waar Latios hoort te staan. Schijnbaar ben ik er nooit aan toegekomen om even mijn Latias met een Latios uit Pokémon Ruby te ruilen, jammer! Ook mis ik Jirachi en Deoxys, twee Pokémon die je niet zomaar kon vangen in de games. Wel heb ik een aantal Pokémon die oorspronkelijk niet in het spel zaten. Die zijn vast geruild uit Pokémon LeafGreen, de remake van Pokémon die een jaar later verscheen. Of misschien komen ze uit Pokémon Colosseum, het 3D-avontuur voor de GameCube.

Wat een heerlijke games zijn Pokémon Ruby en Sapphire, en wat een fijne nostalgische herinneringen heb ik eraan! Wie de games nog nooit ervaren heeft of nog eens wil herspelen kan trouwens ook terecht bij de zeer goede remakes Pokémon Omega Ruby en Alpha Sapphire voor de Nintendo 3DS. Naast een hoop quality-of-life verbeteringen voegen deze versies ook nog eens Mega Pokémon toe. Helaas zijn zowel de GBA- als de 3DS-games zeldzaam en flink aan de prijs tegenwoordig.

Ik ben blij dat ik Sapphire nog op de plank heb liggen, en weer een weekend heb kunnen genieten van het Pokémon-spel waar ik de meeste tijd in heb zitten en de warmste gevoelens bij heb. Het terugzien van mijn oude team en mijn Secret Base was een klein feestje, en ondanks de lege interne batterij ben ik blij dat ik nog eens kan teruggrijpen naar deze generatie. Fijne twintigste verjaardag Pokémon Ruby en Pokémon Sapphire!