Xenoblade Chronicles 3 - Zeg maar dag tegen je nachtrust

  • Review

  • 12-08-2022 07:00

  • Dreon

20

Als echte Xenoblade-fan keek ik halsreikend uit naar het nieuwe deel in de franchise. Uiteraard was ik benieuwd of het spel voort zou borduren op de vorige delen, maar ik was ook wel benieuwd naar hoe de wereld eruit zou zien nu deze zich niet meer op titanen bevindt. Dat is nou eenmaal de charme van de Xenoblade-games. Nu ik het spel dan eindelijk flink aan de tand heb mogen voelen, volgt hier mijn oordeel.

Vechten om te leven, en leven om te vechten

Welkom op een wereld waar jij als persoon in een oorlog terecht komt tussen twee naties, een wereld waarin je – met geluk – maar tien jaar te leven hebt. Oorlog is een vorm van leven geworden en ook jij weet als geen ander, dat het een hele uitdaging is om je tiende levensjaar te bereiken… Welkom op Aionios.

In Xenoblade Chronicles 3 speel je met een groepje helden die zich midden in de strijd tussen Keves en Agnus bevinden. Na het zoveelste gevecht wil hoofdpersoon Noah de gevallen vrienden en vijanden naar het hiernamaals begeleiden door te spelen op zijn dwarsfluit. Als Off-seer vindt hij dat het zijn taak is om dit te doen voor iedereen die de strijd niet heeft overleefd. Terwijl hij dit doet, mist de groep hun reis terug naar het fort en zullen ze te voet moeten gaan. Wat er tijdens die reis allemaal gebeurt zal ik uiteraard niet verklappen, maar deze gebeurtenissen zorgen er in ieder geval wel voor dat ze gaan twijfelen aan de manier van leven op Aionios. Dit weet zich vervolgens te manifesteren in een groots avontuur!

Slapen doe ik wel na Xenoblade Chronicles 3

Ondanks dat ik het verhaal graag met jullie zou willen bespreken, ga ik dit niet doen. Wat ik jullie wel kan vertellen, is dat Monolith Soft dit keer alles uit de kast heeft gehaald om een spektakel op je beeldscherm te toveren. Het spel begint al met een toffe oorlogsscène waarbij de kogels je om de oren vliegen en de gigantische robots vliegensvlug op elkaar af vliegen. De animaties zijn bij de Xenoblade-serie altijd wel tof geweest, maar in dit deel wordt het allemaal nog veel spectaculairder getoond.

Ook kan ik je vertellen dat het verhaal hier en daar grote plot-twists met zich meebrengt en dat ik toch weer elke keer op het puntje van mijn stoel zat wanneer er weer wat nieuws getoond werd. Het verhaal wordt op een erg mysterieuze wijze verteld en terwijl je met honderden vragen zit, krijg je stukje bij beetje steeds meer informatie. Dit hebben ze op een slimme manier aangepakt waardoor je alleen maar door wilt spelen. Het is regelmatig voorgekomen dat toen ik op de klok keek plots zag dat ik al enkele uren in bed had moeten liggen.

Zeeën van tijd

Wanneer je het hoofdverhaal uit wil spelen, kun je er “redelijk vlug” doorheen knallen. Dit zal nog steeds tientallen uren kosten maar het spel hoopt dat je verder gaat kijken. De kaart van Aionios zit namelijk bomvol zijmissies en andere extra’s. Ondanks dat het niet op dezelfde manier als Breath of the Wild je aandacht probeert te krijgen, weet de wereld goed uit te nodigen om op ontdekking uit te gaan. Wanneer jij rondloopt, is er altijd wel iets te zien dat je aandacht trekt, ook de kaart zelf laat steeds weer net een beetje meer los. Hierdoor wordt je telkens verleid om net om het hoekje te gaan kijken! In zowat ieder hoekje van Aionios is wel een speciale vijand, een zijmissie of een geheime omgeving te vinden. Dit concept is zo uitnodigend dat je flink wat uurtjes opzij moet zetten om volledig van Xenoblade Chronicles 3 te genieten.

Het spel weet je voor het eerst in de serie niet te overspoelen met fetch quests en missies waarbij je een X aantal vijanden moet verslaan. Alle missies zijn te verkrijgen door rond te lopen door steden en te luisteren naar eventuele roddels en rumoeren. Deze onderwerpen bespreek je vervolgens rond het kampvuur en kunnen zich dan ontwikkelen tot zijmissies of andere extra’s. Dit is erg tof gedaan en voelt toch net wat subtieler dan dat 35 personen in een stad jou vragen of je ze kunt helpen.

Alle verzamelmissies zijn nu vervangen door de Collectopaedia, dit is een los missiescherm waarin je bij het ontmoeten van de personages automatisch een nieuwe missie kunt vrijspelen. Je wordt er niet mee lastig gevallen en het spel geeft aan wanneer jij alle items hebt om een collectopaedia-kaart te vullen. Hierdoor zijn deze missies toch beschikbaar maar totaal niet storend; het voelt nu ook iets meer als extra uitdagingen in plaats van echte missies die je moet voltooien.

Vechten heeft nog nooit zo verfijnd aangevoeld

Het unieke vechtsysteem van Xenoblade Chronicles is een beetje een combinatie van turn-based en real-time gevechten. Jij beweegt je personage zelf en kiest alle Arts (speciale moves) die ze uit moeten voeren. Op het moment dat je niet beweegt en geen Art uitvoert, zal jouw personage automatisch hun gewone aanval uitvoeren. Verder heb je nog een Special Art die je alleen uit kunt voeren wanneer je deze ‘oplaadt’ door aan Class-specifieke eisen te voldoen. Je personages kunnen een aanvallende, verdedigende of helende gevechtsrol hebben. De aanvallende en helende personages spreken voor zich, maar de verdedigende persoon vervult de rol van de ‘tank’. Verdedigers moeten proberen om de aandacht van zoveel mogelijk vijanden te lokken om ervoor te zorgen dat de rest van het team zo min mogelijk geraakt wordt. Verdedigers kunnen namelijk als enige klappen opvangen zonder gelijk van hun stokje te gaan. Gelukkig biedt het spel genoeg mogelijkheden om je personages zelf samen te stellen en precies de groep te maken zoals jij het wilt.

Samenstellings-mogelijkheden waar je U tegen zegt

Je wordt al vrij vroeg geïntroduceerd aan het Class-systeem: je kunt zelf kiezen welke personages een bepaalde rol vervullen en iedere Class heeft zo zijn eigen specialiteit. Zo zijn er Classes die healing mixen met aanvallende Arts, aanvallende Classes die proberen de vijanden af te leiden en verdedigende Classes die ook nog flink wat tikken uit kunnen delen. De mogelijkheden zijn veelzijdig en het is aan jou om hier de perfecte match te zoeken die bij jouw speelstijl past. In het begin zul je waarschijnlijk op zoek zijn naar de perfecte balans, maar al vlug kom je erachter dat er toch nog wat meer mogelijk is.

Dit is uiteraard lang niet het enige wat je aan kunt passen. Je kunt je personages uitrusten met accessoires en Gems om de statistieken aan te passen, waarvan je de laatste ook nog eens zelf kunt creëren met de juiste items. Ook is het mogelijk om Arts uit andere Classes te gebruiken wanneer je voldoende affiniteit opbouwt met deze Class. Tenslotte is er ook nog een Skill Tree voor je zogenaamde Ourobouros-vormen:  je kunt tijdelijk twee personages laten fuseren tot een extra krachtig monster. In deze monsterlijke vorm kun je extra veel schade aanrichten en het tij van het gevecht keren.

Zelf ben ik dol op zo veel mogelijk aanpasbare opties en statistieken. Xenoblade Chronicles 3 weet daar bij mij dus de perfecte snaar mee te raken. Voor wie hier minder van gecharmeerd is, biedt de game een autofill-functie aan die je dit werk uit handen neemt. Toch stoor ik me wel aan het feit dat het spel je zowat dwingt om je personages constant van Class te laten wisselen. Het is namelijk zo dat wanneer jouw personage een bepaalde Class-rank heeft bereikt, er niets meer vrij te spelen is met deze Class. Wanneer je dus door zou willen spelen met de Class, betekent dit dat je een hoop extra mogelijkheden van andere Classes misloopt. Het plafond van het Class-systeem is bedoeld om spelers verder te laten kijken dan hun eerste Class, maar voelt in praktijk te beknellend. Na honderden uren aan de vorige delen te hebben besteed, speel ik zelf bijvoorbeeld het liefste met de oude vertrouwde Shulk/Noah Class. Helaas voelt voor een completionist als ik zich toch gedwongen om niet met mijn favoriete Class te spelen.

Een goede presentatie

Xenoblade Chronicles 3 ziet er goed uit, ondanks dat het spel niet altijd netjes 30 frames per seconde blijft lopen. Gelukkig is het voor mij geen moment echt storend geweest en ziet de handheld-modus er deze keer een stuk beter uit dan voorgaande delen. De wereld van Aionios is erg mooi gemaakt en vooral in combinatie met de geweldige muziek weet het weer de perfecte sfeer neer te zetten. Toch vind ik dat de wereld in de vorige delen voor net wat meer voor verwondering zorgde doordat het verhaal op enorme levende wezens plaatsvond. Ook is er dit keer geen werelddeel waarvan ik meteen kan zeggen dat het mijn favoriet is, waar Satorl Marsh en Uraya meteen mijn aandacht wisten te trekken in de voorgaande delen. Verder kan ik niet anders dan zeggen dat de stemacteurs en het lokalisatie-team weer een dikke pluim verdienen. Zoals het ondertussen hoort bij de serie, zit Xenoblade Chronicles 3 vol met heerlijke Britse accenten. Er is echt een geweldige cast neergezet en ook de woordgrappen doen het bij mij erg goed.

Conclusie

Xenoblade Chronicles 3 is een geweldige game. Het vechtsysteem is verbeterd ten opzichte van de vorige delen, de samenstellings-mogelijkheden zijn naar een nieuw niveau getild en het animatiewerk weet echt indruk te maken. Je kunt merken dat ze bij deeltje 3 hebben geprobeerd om de beste zaken uit de vorige delen te halen en deze door middel van een nieuw sausje nog verder te verbeteren. Ook voor nieuwkomers is Xenoblade Chronicles 3 het perfecte instappunt voor de serie. Mocht jij als doorgewinterde RPG-fan op zoek zijn naar een nieuw avontuur, dan zit je bij Xenoblade Chronicles 3 goed. Probeer hier en daar nog wel wat uurtjes te slapen!

9

N1-score

  • + Tof en mysterieus verhaal wat zich op een goede manier weet te ontpoppen
  • + Erg veel samenstellings-mogelijkheden en statistieken
  • + Spectaculaire tussenfilmpjes
  • + Geweldige stemacteurs
  • + Prachtige muziek en mooie wereld…
  • - …maar niet zo’n mooie wereld als in voorgaande delen
  • - Het Class systeem dwingt je om steeds te blijven veranderen, ook nadat je jouw speelstijl gevonden hebt

Deel deze review:

Over Dreon

Liefhebber van JRPG's als Xenoblade Chronicles maar ook westerse RPG's zoals Baldur's Gate en Divinity: Original Sin 2. Verder is hij nog steeds groot fan van Zelda, zelfs zo erg dat hij Majora's Mask op zijn rug heeft laten tatoeëren. Als PR Manager zorgt hij voor de contacten met uitgevers en gamebedrijven, verder maakt hij ook graag video's waarin hij af en toe zelfs in een roze hemd te zien is.

Lees meer over Dreon

Recente artikelen

1

Nieuws Monster Hunter Rise: Sunbreak's Title Update 3 komt in november

05-10-2022

1

Erik

1

Nieuws Nieuwe stemactrice voor Bayonetta 3

04-10-2022

2

Jeroen

0

Nieuws Divine Harvest-event Fire Emblem Heroes roept Halloweengevoelens op

04-10-2022

1

Erik

Discussieer met ons mee!

Robin

12-08-2022

#6312

Ik heb een paar gebieden gehad die me heel erg onder de indruk brachten, maar de design van de omgevingen in XC 1 en 2 waren wel sterker en memorabeler. Hoewel de referenties naar oudere delen in sommige gevallen echt heel vet zijn .

Ik ben nu in chapter 6. Dus ben benieuwd waar ik de game ga plaatsen in mijn lijstje van games (buitenom de DLC dan nog).

Dreon

12-08-2022

#6313

De wereld is nog steeds prachtig, die van de vorige delen waren gewoon net wat mooier en memorabeler.

Ik moet toegeven dat de referenties naar de oudere games inderdaad wel erg tof zijn!

Selan

12-08-2022

#6314

Epische game, echt een must have! Wat een rollercoaster aan ervaringen

rob1N

12-08-2022

#6315

Zit nog in chapter 4 maar ik moet zeggen dat dit tot nu toe al een toffere game is dan 1 en 2. Ik vind de characters leuk, ook bijvoorbeeld die commander van colony 11 voor wie deze al ontmoet heeft haha. "Suicidal maniac". 

Het gedwongen class changes valt wel mee, het spel probeert je te sturen om van alles te proberen maar je bent in geen geval verplicht dit te doen na de eerste keer dat het spel je daadwerkelijk dwingt om het te proberen. daarna kan je gewoon terugswitchen naar je standaard class. Ik heb wel wat verschillende classes nu en het speelt gewoon lekker weg. Zodra je ook dat combo systeem onder de knie krijgt, wordt het steeds leuker en uitdagender om een zo hoog mogelijke total damage te doen. Ook al heb je overkill, dan nog ga ik door om een zo hoog mogelijke total te krijgen =D

Mitch

12-08-2022

#6316

Nice man, ik herken me heel erg in deze ervaring. Deel 3 en met name de karakters spreken me zoveel meer aan dan de vorige. Met name de main party voelt heel menselijk en heeft oprecht goede chemie met elkaar.

En niet alleen als ze praten, maar ook zonder woorden. Zie daarvoor de geweldige kampvuur animaties

Dreon

12-08-2022

#6317

Toch zul je verschillende Arts moeten masteren om de aanvallen te koppelen aan de D-pad moves en om ze te kunnen fuseren. Dus min of meer moet je toch verschillende classes spelen. Ik begrijp waarom het spel dit doet, maar vind het een klein beetje jammer dat je dan enigszins beperkt wordt.

Verder ben ik natuurlijk wel erg te spreken over het vechtsysteem en de verschillende personages!

Mitch

12-08-2022

#6318

Mwoah, technisch gezien kun je wel gewoon alleen de classes spelen die je leuk vind. Ik swap gewoon de class naar een nieuw personage (dat kan dus 6 x) en door. De CPU ontvangt net zoveel CP.

Als je echt maar 1 class leuk vind, dan ga je het wel lastiger krijgen ja

Selan

12-08-2022

#6321

Eens met Mitch. Ik heb echt zelden een class gehad die ik niet fijn vond spelen. Bovendien, er zijn best wel wat Heroes die echt een fijne/toffe speelstijl hebben. Ik geef zelf meer voorkeur naar Attacker/fast hitters, en Mio’s class, Noah’s class, Ethel’s class (en nog een paar andere) vallen allemaal in dat rijtje. Dus nooit echt last gehad van classes die ik niet fijn vond

Dreon

12-08-2022

#6322

Ik vind de stalker class bijvoorbeeld één van de mindere classes. Toch moet je het daar dan even mee volhouden..

Het is verder geen wereldramp, maar zelf vond ik dat af en toe wat irritant.

Mitch

12-08-2022

#6325

Gewoon door de CPU laten besturen dan. Heb ik ook gedaan. En levelen met Nopon coins.

rob1N

12-08-2022

#6319

Ik vind het juist wel logisch... als je andere class-arts wilt gebruiken moet je ze eerst masteren. Ook deze arts zijn niet verplicht, maar als je die extra arts wilt, moet je gewoon die classes effe tijdje spelen en voila! Zo lang duurde het ook niet voor ze lvl 10 waren. Gewoon effe wat low level bosses verslaan die voorheen nog te sterk waren.

Dreon

12-08-2022

#6320

Dat begrijp ik. Dus als je extra Arts wilt, word je min of meer verplicht om van class te wisselen 😝

Mitch

12-08-2022

#6323

Nee, want je kunt de classes die je niet leuk vind ook gewoon door de CPU laten besturen. Ik heb door de game heen maar een handjevol classes actief gemained (Swordfighter, Zephyr, Flash Fencer, Lone Exile, Guardian Commmander, FMJ), maar heb veel meer dan alleen die classes op level 10 zitten.

Dreon

12-08-2022

#6324

True, maar je moet ze nog steeds includen in je party build.

Mitch

12-08-2022

#6326

Klopt, maar dan heb je ook nog de optie om ze te levelen met Nopon coins als je ze snel weer er uit wil.

Dreon

12-08-2022

#6327

Dit is inderdaad wat ik dan doe, although ik ze liever aan wat anders besteed. Overigens ook echt lame dat wanneer je 99 coins hebt, de game niet aangeeft dat je vol zit totdat het je opvalt dat ze automatisch verkocht worden. 😂

Garrus

12-08-2022

#6328

''Niet zo'n mooie wereld als voorgaande delen'' Uuhm, daar moet ik het toch oneens mee zijn.. XC1 was inderdaad beter, maar de wereld in XC2 is so saai, zo oninteressant dat ik die game al snel opzij heb gelegd.

XC3's wereld is stukken interessanter omdat er meer te doen.. waar je die achterlijke Blades niet voor nodig hebt

Dreon

12-08-2022

#6329

Ik heb het in dit geval ook echt over hoe ze eruit zien, niet over de content. Het feit dat het uitzicht vanaf alle titans erg gaaf en memorabel was.

Garrus

12-08-2022

#6331

Serieus? Welke Titans dan?

Het uitzicht op de Millick Meadows is fantastisch; Ook de Dannagh Woestijn was erg vet om doorheen te lopen. Ik ben nu in de Pentelas regio, in een of ander waterval gebied.. en ook ziet er prachtig uit.

Die Titans.. ik kan me nog nét Uraya herinneren, met roze bomen geloof ik? De anderen kan ik me niet herinneren, ik ben volgens mij gestopt bij de Tantol titan - ik geloof dat dat de naam was.. Hoe dan ook, ik vind het een behoorlijk dom minpunt. Verder wel een.. aardige recensie.

Dreon

12-08-2022

#6332

Je hoeft het niet overal mee eens te zijn. Een review is nou eenmaal een mening onderbouwd met punten.

Ik vond zelf Uraya, Leftheria, Indol, Tantal en Gormott wel mooi. En het toffe vond ik dat je op verschillende manieren kon zien dat je op een levende wezens rondliep.