1-2-Switch

  • Review

  • 02-03-2017 15:00

  • Daan

0

Sinds de Wii-dagen start Nintendo met een party-achtige launchgame. Zo hadden we eerder Wii Sports en NintendoLand om onszelf mee te vermaken en kennis te maken met de console. Bij de Nintendo Switch is dat net even wat anders, want er zit helemaal geen titel in de doos! Toch kun je morgen bij de lancering een soortgelijk spel op de kop tikken, eentje dat je het fijne van de HD Rumble zal leren; 1-2-Switch. Kan deze titel hoge ogen gooien, of was het beter geweest als Nintendo zich had gefocust op een extra hardcore game voor de lancering?

Normaal worden reviews geschreven door één N1ntendo-redacteur, maar voor dit spel maakten we een uitzondering. Mink en Jeroen hebben het spel tijdens een uitgebreide reviewsessie getest en zowel één-tegen-één-minigames als de ‘battle-modus’ gespeeld met acht personen. Mink speelt thuis vaak partygames met maten, terwijl Jeroen met name achter de televisie kruipt voor singleplayer-games met indrukwekkende verhaallijnen.

De beste minigames volgens Jeroen

1-2-Switch moet met name de unieke eigenschappen van de Nintendo Switch laten zien. Niet elke minigame uit Nintendo’s minigamecollectie wist hierin te slagen. Het spel moet dé partygame en de technische demonstratie voor de Nintendo Switch gaan worden. Een minigame uit het spelletje dat de innovatie vooral goed weet over te brengen is het raden van knikkers. Je krijgt een enkele Joy-Con in je handen, moet er wat mee draaien en schudden en krijgt vervolgens de taak te raden hoeveel knikkers er in je Joy-Con verstopt zijn. Dit spel is erg tof, omdat het achteraf altijd heel logisch is hoe je tot het juiste antwoord had kunnen komen. Dat zorgt ervoor dat je jezelf de schuld geeft, mocht je het aantal knikkers onjuist hebben geraden.

Tafeltennis is een goede nummer twee voor mij. Je moet de bal terugslaan naar je tegenstander, maar hebt alleen het geluid om je slagen op te baseren. Wanneer je tegenstander een extra snelle of extra langzame bal speelt, kun je er maar beter voor zorgen dat je hier rekening mee houdt bij je timing. Tafeltennis maakt niet zo zeer gebruik van unieke Nintendo Switch-features, maar demonstreert wel uitstekend welke insteek de minigamecollectie brengt.

1-2-Switch bevat genoeg pareltjes volgens Mink

De eerder genoemde minigames zijn absoluut enkele van de betere, maar er zijn nog genoeg andere pareltjes gelukkig. Zo heb je Quick Draw, een spelletje waarbij je bij het woordje ‘vuur’ je wapens moet trekken en de tegenstander moet neerschieten. Hier zit zelfs nog een variatie in, Fake Quick Draw. Ook hier wacht je gespannen op het woordje ‘vuur’ en terwijl je wacht roept het spel allerlei woorden die enigszins lijken op ‘vuur’. Hierdoor ben je iets meer ‘on edge’ en dit maakt het spel tevens meer hilarisch.

Volgens Jeroen werken niet alle minigames echter even goed

Niet alle minigames in 1-2-Switch werken even goed. Het spel bevat twee dansspellen, waarvan één je eigenlijk alleen maar zoveel mogelijk wil laten bewegen. Dit vereist totaal geen strategie of slimme nieuwe technologie. Voor het schudden van de fles tot dat die openbarst – een andere minigame – geldt dit net zo: tijdens de reviewsessie leek er geen enkele manier om te voelen wanneer die ging open knallen, waardoor van tactische insteek weer geen sprake is.

Mink ziet meerdere matige minigames in het spel

Jammer genoeg zijn er meer dan een paar minigames die het spel niet optimaal benutten. Zo vond ik Sneaky Dice een vrij doelloos spel. Het is gebaseerd op een Japans spel waarbij je dobbelstenen gooit om vervolgens bij de tegenstander te kijken hoeveel ogen hij heeft gegooid. Dit zeg je vervolgens tegen je tegenstander en hij vertelt jouw aantal ogen. Je hebt vervolgens drie kansen om opnieuw te dobbelen als je niet tevreden bent met wat je hebt. Je moet natuurlijk oppassen dat je tegenstander niet liegt. Hoewel er wel enige vorm van tactiek in het spel zit, voelde dit als een vreemde minigame. We vroegen ons dan ook af of het niet sneller en logischer was om het simpelweg met echte dobbelstenen te doen, als je het spel al wilt spelen.

Alles bij elkaar vindt Jeroen het geen volwaardig spel

Na het spelen van 1-2-Switch blijft het gevoel sterk aanwezig dat Nintendo er niet goed aan doet om dit spel full-priced uit te brengen. De minigamecollectie bevat enkele sterke spellen, enkele zwakke spellen, maar vooral veel minigames die geen sterke – positieve of negatieve – indruk achter weten te laten. Als Nintendo nu zelf een selectie had gemaakt met de vijf of tien minigames die de kracht van het systeem uitstekend kenbaar maken en deze compilatie gratis bij het systeem had gegeven, was de indruk een stuk sterker geweest.

In plaats daarvan koos Nintendo voor een partygame met een groter aantal minigames. Als je graag thuis met vrienden speelt kun je door middel van de ‘battle-modus’ nog best wat plezier uit het spel halen, zelfs al geeft niet elke minigame je even veel kwaliteit. Toch bekruipt mij het gevoel dat maar weinig gamers met tevredenheid zestig euro zullen uitgeven aan deze collectie van minigames.

Ook Mink heeft zijn twijfels

1-2-Switch is een prima titel om je kennis te laten maken met de HD Rumble van de console. Echter, de prijs van de titel is te hoog om de aanschaf te rechtvaardigen in mijn nederige opinie. Het bordspel is een leuke toevoeging en zal er zeker voor zorgen dat ik de titel nog enkele keren opstart en zal spelen met wat maten. Echter, ik zal nooit de game opstarten om specifiek dat ene spelletje nog een keer te spelen met een vriend erbij. Dat weet 1-2-Switch helaas niet te realiseren. Daarbij is het grotendeels allemaal een versus en miste ik een beetje de typische Nintendo-magische co-op-spelletjes. Dat is denk ik ook een van het grootste gemis, waar NintendoLand je de mogelijkheid gaf om samen op avontuur te gaan, geeft 1-2-Switch je alleen een versus mode wanneer er twee spelers zijn. Dit maakt het dat 1-2-Switch toch echt een mindere titel is dan eerdergenoemde en dat is toch wel een flinke domper.

Conclusie

1-2-Switch gaat niet dieper dan je op het eerste gezicht zou verwachten. De game geeft je 28 minigames die je met één of meerdere vrienden kan spelen. Toch leent het spel zich niet bij uitstek voor speler-tegen-speler-gameplay, maar vooral om gespeeld te worden met een grotere groep middels de ‘battle-modus’. Zo krijg je voor de volle mep gevoelsmatig toch maar een minderwaardig spel. Alles bij elkaar kun je het spel aanschaffen om kennis te maken met de functionaliteiten van de Nintendo Switch of om met veel vrienden op de bank een gezellige partygame in huis te halen.

6.2

N1-score

  • + Sommige minigames demonstreren de console uitstekend
  • + Leuke partygame om met velen te spelen
  • - Niet alle minigames zijn even sterk
  • - De game is geen full-priced prijskaartje waard

Deel deze review:

Recente artikelen

1

Nieuws Wat spelen jullie dit weekend? [13 augustus]

13-08-2022

2

Erik

0

Review Madison - Angst op de gevoelige plaat

13-08-2022

3

Jeroen

1

Nieuws Hogwarts Legacy uitgesteld naar 2023

12-08-2022

2

Rik

Reageer als eerste!