Ary and the Secret of Seasons - Om te huilen

Een 3D-actie avonturenspel waarin je de seizoenen naar je hand zet, dungeons verkent en vijanden te zwaard te lijf gaat? Daar maak ik altijd tijd voor. Zelfs in de wat meer op kinderen gerichte verpakking die Ary biedt. Maar laat die verpakking je niet misleiden. De Belgische studio Larian Games heeft namelijk helemaal niet het beste met kinderen voor, afgaande op het rammelende wanproduct dat ze hiervan gebrouwen hebben.

Ary and the Secret of Seasons start met het meisje Ary die een verhaal vertelt over vroeger. Lang geleden werd het land namelijk bedreigd door een magiër, maar gelukkig stond er een held op en wist het land te bevrijden uit de greep van de tovenaar. Je raadt het al: vlak na deze opening komt deze tovenaar weer terug om de wereld te veroveren. Dat doet hij door… de seizoenen uit balans te brengen? Ok, het zal allemaal wel. Tijd voor avontuur!

Clichés
Ary’s vader is de Guardian of Winter en als Ary verlaat je je dorpje om in zijn plaats naar een belangrijke overheidsmeeting te gaan. Na het verzamelen van wat spullen en een zwaard natuurlijk, precies zoals in… die ene Nintendo-reeks. Het is een intro die barst van de clichés, maar het is allemaal net vlot en charmant genoeg om te blijven boeien. Grafisch ziet het er best ok uit en ook het stemmenwerk is leuk gedaan. Koester deze positieve energie, beste lezer. Want het is het laatste restje positiviteit wat ik op kan brengen voor deze recensie.

Ary doet namelijk alles wat The Legend of Zelda ook doet, maar dan bagger. Grote wereld om te verkennen met personages om mee te praten? Check, maar in Ary is de wereld véél te groot en er is nauwelijks iets te doen of te beleven. Dungeons waarin je puzzels moet oplossen en vijanden verslaat? Check, maar in Ary is de oplossing altijd ‘verander het seizoen’, mist de combat iedere vorm van diepgang én feedback en win je baasgevechten soms doordat de baas minutenlang stilstaat en niets doet. En dat is slechts het begin van de technische kant van het verhaal.

Om te huilen
Ary and the Secret of Seasons is simpelweg niet af. De framerate kakt regelmatig in tot een bijna komisch incompetente slideshow. De interactie van Ary met de omgeving is buggy en zweverig. De camera kan niet omgaan met krappe ruimtes. De game gebruikt mist om te verhullen dat de draw distance om te huilen is (Nintendo 64, anyone?) en dan zijn er nog de laadtijden. Oh man, de laadtijden. Zet maar een flinke pot thee, want je staart soms wel één minuut lang naar een zwart scherm en veel regelmatiger dan je lief is.

Ik kan niet genoeg benadrukken hoe ontzettend zonde het is dat Ary niets van haar potentie waard maakt. De kleurrijke spelwereld en coole seizoensveranderingen worden simpel tenietgedaan door een sloot aan technische mankementen waar nooit een einde aan lijkt te komen. Ik heb meerder malen hardop ‘dit KAN toch niet?!’ richting mijn Nintendo Switch geroepen. Maar het kan wel. En het kost 40 euro. Skully mag dan een drol van een game zijn, maar Ary is een verwaarloosde bouwtekening van een game die men nooit heeft afgemaakt. Jammer, België.

Conclusie
Zoek je een kindvriendelijk en boeiend avonturenspel voor de Nintendo Switch? Blijf dan ver uit de buurt van dit spel. Ary’s avontuur is één grote opstapeling van gemiste kansen en technische mankementen. Lange laadtijden, levenloze gebieden en een framerate die net zo betrouwbaar is als een video van Janet Ossebaard zijn slechts het topje van de ijsberg aan problemen die Ary op de Nintendo Switch rijk is. Dit spel is simpelweg niet af en had NOOIT in deze staat in de (digitale) winkelschappen mogen verschijnen.